Staremu człowiekowi rozmaite rzeczy przypominają się w różnych momentach. I tak na ostatniej wystawie w BWA na Dworcu Głównym zobaczyłem lampę przykrytą dość szczelnym abażurem z tkaniny. I przypomniała mi się Ciocia Józia.
Blisko siedemdziesiąt lat temu to było. Moi Rodzice byli jeszcze młodymi ludźmi, skorymi do zabawy. A było wtedy w modzie chodzenie na tzw. prywatki. Teraz nazywa się to domówkami. Zaprzyjaźnione osoby spotykały się w mieszkaniu należącym do kogoś z tego grona i bawiły się przy muzyce z gramofonu. Moi Rodzice na to chodzili a ja byłem jeszcze bardzo mały i nie mogłem zostawać sam. No i wtedy przychodziła do mnie Ciocia Józia, starsza kobieta, samotna, która mieszkała w komórce - piwnicy w tym samym domu, co my. Kładziono mnie do łózka, włączano niedużą lampę stojącą, której klosz przykrywano dodatkowo tkaniną tak, że w pokoju był półmrok. Ciocia Józia siadała na krześle obok i opowiadała mi bajki aż zasnąłem a później siedziała przy mnie aż do powrotu moich Rodziców.
Ciocia Józia miała na nazwisko Kaiser, tak samo, jak brzmiało panieńskie nazwisko mojej Babci. Myślałem, że rzeczywiście była jakąś naszą krewną, dzisiaj nie mam w tej sprawie pewności. To mogła być tylko zbieżność nazwisk, bo Kaiser występuję czakiem często. Miałem nawet w szkole kolegę, który tak się nazywał. A Ciocia mogło być przezwiskiem stosowanym czasami przez osoby młode w stosunku do starszych. Raz, może dwa, byłem w "lokalu" zamieszkiwanym przez Ciocię Józię. Dzisiaj jest nie do wyobrażenia, by starsza osoba mogła mieszkać w takich warunkach. Wtedy nie było to dziwne. W każdym razie mnie nie dziwiło. Ciocia Józia zmarła krótko po naszym wyjeździe z Jarosławia. Na Nowym Cmentarzu jest pochowana Józefa Kaiser (1881 - 1963), być może to ona. W tym samym grobie pochowano jeszcze trzy osoby więc jakaś rodzina istniała. Pamiętana przeze mnie Ciocia Józia mieszkała sama ale mogła mieć jakichś mieszkających w innym miejscu krewnych. A wiek pasuje.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz